1. Çocuklarınız sürekli biçimde
yaşadıkları travmadan söz ettiklerinde ya da travmayla ilgili oyunları
yinelediklerinde sabırlı ve hoşgörülü olun.
2. Çocuklarınızı, kayıpları, yaşadığı güçlükleri ve nelerden rahatsızlık duyduklarını anlatmaya teşvik edin. Bu onların duygularını ve davranışlarını daha iyi anlamanıza yardımcı olacaktır.
3. Çocuğunuzun konuşmasını yüreklendirin.
4. Çocuğunuzla konuşurken eleştirici olmayın. Onu anlamaya çalışın. Örneğin. “Kes artık yakınmayı” ya da “Artık bunu atlatmış olman gerek” türü şeyler söylemeyin.
2. Çocuklarınızı, kayıpları, yaşadığı güçlükleri ve nelerden rahatsızlık duyduklarını anlatmaya teşvik edin. Bu onların duygularını ve davranışlarını daha iyi anlamanıza yardımcı olacaktır.
3. Çocuğunuzun konuşmasını yüreklendirin.
4. Çocuğunuzla konuşurken eleştirici olmayın. Onu anlamaya çalışın. Örneğin. “Kes artık yakınmayı” ya da “Artık bunu atlatmış olman gerek” türü şeyler söylemeyin.
5. Altını ıslatma ve kekemelik gibi
konuşma sorunları ortaya çıkabilir. Eğer bu sorunlar uzun sürerse tıbbi yardıma
başvurun. Çocuklarınızın korkularına ya da kekemelik, altını ıslatma gibi
travma sonrası tepkilerine alaycı yaklaşmayın. Ayrıca diğer çocukların da bu
gibi durumlara alaycı yaklaşmalarına izin vermeyin.
6. Travma ve travma sonrası tepkiler konusunda bilgi sahibi olun. Kendinizin de travmayı hatırlatan anımsatıcılardan ne kadar etkilendiğinizi bilmeniz gerekir. Aile olarak birbirinize fiziksel rahatlatma, anlayış, sevgi ve güven yoluyla duygusal destek sağlayabilirsiniz.
7. Çocuğunuz başına neler geldiğini ve travmatik olayla ilgili tepkilerinin uzun süre devam edebileceğini sizin de bildiğinizi bilsin. Çocuklarınıza işlerin zamanla düzeleceği konusunda güvence vermeye çalışın.
8. Unutmayın bazı davranışlarınız çocuklarınızı çok etkileyecek ve sizi örnek alacaklardır. Kendinizin de kayıp ve travmadan dolayı üzüntü duyduğunuzu onlara söylemekten çekinmeyin. Ancak çocuklarınıza kendinizin de bakıma gereksinim duyduğunuz izlenimi verecek kadar kendinizi kaybetmeyin.
9. Aile olarak birlikte olmaya özen gösterin. Önemli zamanları birlikte geçirmeye gayret edin.
10. Eğer çocuğunuz yaşadığı olaylardan kendini suçlu hissediyorsa bu durumun onun hatası sonucu olmadığı konusunda onu ikna edin.
11. Çocuklarınızı disiplin altına almak ya da susturmak için onların korkularını kullanarak tehdit etmeyin.
12. Çocuğunuz uyku zamanı huysuzlaşıyorsa ya da kötü rüyalar görüyorsa hoş görülü olun. Çocuğunuzun sizin odanızda yatması ya da sizin onun odasına gidip yatmanız bir süre sonra yeniden eski düzene dönülmesi durumunda normaldir.
13. Öfkenin çocuğun ya da genç insanın travma sonrası huzursuzluğuna bir tepki olduğunu unutmayın. Hoş görülü olmaya çalışın. Onları azarlamak ya da susturmak yerine neyin rahatsız ettiğini konuşun. Kötü sözlere ve şiddete izin olmadığını belirtin.
14. Büyüklerinden birini kaybeden bir çocuğa hep aynı kişilerin bakması için mümkün olan her şeyi yapmaya çalışın.
15. Çocuklarınıza ölen akrabaların ya da arkadaşlarının başka bir yere gittikleri ve belki geri dönecekleri türünde yalanlar söylemeyin. Bu onlara umut verir. Bu da üzüntü ve acılarını uzatmaktan başka bir işe yaramaz. Gerçeği anlayabilecekleri dilde anlatmak yararlıdır.
16. Çocukların ölmüş olan kişilere özlem duyması normaldir. Kaybedilen kişi ile ilgili olarak hatırladığınız olumlu şeylerden söz etmek rahatlatıcıdır.
17. Çocuğunuzun herhangi bir kayıp sonrasında büyük acı duyması, elem duygusunun normal bir parçasıdır. Buna son vermeye çalışmayın. Bu üzüntü zamanla geçecektir. Eğer geçmezse bir psikolojik danışmanlığa başvurun.
18. Çocuğunuza alabileceği sorumluluklar verin. Çocuğunuzun oyun oynamasına izin verin.
19. Çocuklarınızın fikirlerini alın
6. Travma ve travma sonrası tepkiler konusunda bilgi sahibi olun. Kendinizin de travmayı hatırlatan anımsatıcılardan ne kadar etkilendiğinizi bilmeniz gerekir. Aile olarak birbirinize fiziksel rahatlatma, anlayış, sevgi ve güven yoluyla duygusal destek sağlayabilirsiniz.
7. Çocuğunuz başına neler geldiğini ve travmatik olayla ilgili tepkilerinin uzun süre devam edebileceğini sizin de bildiğinizi bilsin. Çocuklarınıza işlerin zamanla düzeleceği konusunda güvence vermeye çalışın.
8. Unutmayın bazı davranışlarınız çocuklarınızı çok etkileyecek ve sizi örnek alacaklardır. Kendinizin de kayıp ve travmadan dolayı üzüntü duyduğunuzu onlara söylemekten çekinmeyin. Ancak çocuklarınıza kendinizin de bakıma gereksinim duyduğunuz izlenimi verecek kadar kendinizi kaybetmeyin.
9. Aile olarak birlikte olmaya özen gösterin. Önemli zamanları birlikte geçirmeye gayret edin.
10. Eğer çocuğunuz yaşadığı olaylardan kendini suçlu hissediyorsa bu durumun onun hatası sonucu olmadığı konusunda onu ikna edin.
11. Çocuklarınızı disiplin altına almak ya da susturmak için onların korkularını kullanarak tehdit etmeyin.
12. Çocuğunuz uyku zamanı huysuzlaşıyorsa ya da kötü rüyalar görüyorsa hoş görülü olun. Çocuğunuzun sizin odanızda yatması ya da sizin onun odasına gidip yatmanız bir süre sonra yeniden eski düzene dönülmesi durumunda normaldir.
13. Öfkenin çocuğun ya da genç insanın travma sonrası huzursuzluğuna bir tepki olduğunu unutmayın. Hoş görülü olmaya çalışın. Onları azarlamak ya da susturmak yerine neyin rahatsız ettiğini konuşun. Kötü sözlere ve şiddete izin olmadığını belirtin.
14. Büyüklerinden birini kaybeden bir çocuğa hep aynı kişilerin bakması için mümkün olan her şeyi yapmaya çalışın.
15. Çocuklarınıza ölen akrabaların ya da arkadaşlarının başka bir yere gittikleri ve belki geri dönecekleri türünde yalanlar söylemeyin. Bu onlara umut verir. Bu da üzüntü ve acılarını uzatmaktan başka bir işe yaramaz. Gerçeği anlayabilecekleri dilde anlatmak yararlıdır.
16. Çocukların ölmüş olan kişilere özlem duyması normaldir. Kaybedilen kişi ile ilgili olarak hatırladığınız olumlu şeylerden söz etmek rahatlatıcıdır.
17. Çocuğunuzun herhangi bir kayıp sonrasında büyük acı duyması, elem duygusunun normal bir parçasıdır. Buna son vermeye çalışmayın. Bu üzüntü zamanla geçecektir. Eğer geçmezse bir psikolojik danışmanlığa başvurun.
18. Çocuğunuza alabileceği sorumluluklar verin. Çocuğunuzun oyun oynamasına izin verin.
19. Çocuklarınızın fikirlerini alın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder